Badanie pomocnicze

Badanie pomocnicze: 5) badanie bakteriologiczne serologiczne informuje o etiologii sprawy chorobowej (błonica, kila), 2) badanie krwi pozwala odkryć wiele ciężkich schorzeń, jak: białaczka, agranulocytoza, gorączka gruczołowa Pfeiffera itp. Angina nieżytowa (angina czerwona) jej powikłania Etologia: flora bakteryjna zazwyczaj bogata, nieswoista w większości przypadków przeważają łańcuszkowce, rzadziej gronkowce, a jeszcze rzadziej dwoinki zapalenia płuc. Angina ta występuje epidemicznie w zależności od pór roku. Częstość jej występowania jest związana z już istniejącym zakażeniem nosa, zatok i migdałków. Nasilenie przebiegu zależy od zjadliwości zarazków i od ogólnych zjawisk, jak zmniejszenie sił odpornościowych po przebytych chorobach itp. Continue reading „Badanie pomocnicze”

Rozlane rozprzestrzenienie sie wysieku nazywamy angina wlóknista

Rozlane rozprzestrzenienie się wysięku nazywamy anginą włóknistą (fibrinosa). Podczas badania widać białe plamki wysięku wewnątrz krypt, które przez zlewanie się mogą wytworzyć powierzchowny ropny nalot. Jest on łatwy do zdjęcia, gdyż ogranicza się jedynie do powierzchni migdałków. Warstwa podśluzowa migdałków i gardła jest często obrzęknięta. Jeśli wysięk wytworzony z włóknika i leukocytów ściśle łączy się z powierzchnią migdałka, jest to przypadek anginy rzekomobłonicznej ( pseudomembranacea). Continue reading „Rozlane rozprzestrzenienie sie wysieku nazywamy angina wlóknista”

OSTRE ZAPALENIE OTRZEWNEJ OGRANICZONE

W zapaleniu żółciowym nie ma jednak innych znamiennych objawów ostrej martwicy trzustki (bolesności uciskowej i poprzecznie leżącego oporu w miejscu rzutu trzustki na przednią ścianę brzucha, stałych silnych bólów nie ustępujących pod wpływem środków narkotycznych, diastazy w moczu, zwiększonej ilości diastazy i, lipazy w krwi i in. ). Rokowanie w żółciowym zapaleniu otrzewnej jest niepewne, gdyż śmiertelność podawana przez różne statystyki wynosi od 32 do 48%. Leczenie w żółciowym zapaleniu otrzewnej – chirurgiczne. Należy je zastosować jak najwcześniej. Continue reading „OSTRE ZAPALENIE OTRZEWNEJ OGRANICZONE”

Ropien powstaje po przedziurawieniu wrzodu

Z chorób przewodu pokarmowego do ropnia podprzeponowego wiodą najczęściej wrzody trawienne żołądka i dwunastnicy, zwłaszcza usadowione na tylnej ścianie w pobliżu krzywizny mniejszej, oraz zapalenie wyrostka robaczkowego. Ropień powstaje po przedziurawieniu wrzodu, gdy zawartość żołądka lub dwunastnicy dostaje silę do przestrzeni podprzeponowej i drażniąc otrzewną przepony . i sąsiednich narządów wywołuje włóknikowo-ropne zapalenie z odgraniczeniem przestrzeni podprzeponowej od pozostałej jamy otrzewnej. Po przedziurawieniu wrzodu żołądka powstaje przeważnie ropień lewostronny, a po przedziurawieniu odźwiernika oraz dwunastnicy – prawostronny. W ostrym zapaleniu wyrostka robaczkowego ropień podprzeponowy powstaje najczęściej wtedy, gdy wyrostek leżąc zaotrzewnie przebiega ku górze, natomiast ropień wewnątrzotrzewny powstaje przeważnie na drodze naczyń chłonnych lub żylnych. Continue reading „Ropien powstaje po przedziurawieniu wrzodu”

Izolowany obrzek naczynioruchowy

59-letni mężczyzna został przyjęty do jednostki opieki wieńcowej z gorszym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Nie przyjmował żadnych leków i nie miał historii alergii ani obrzęku naczynioruchowego. Przeprowadzono pierwotną przezskórną interwencję wieńcową, a stent z gołego metalu z powodzeniem wszczepiono do tętnicy obwodowej. Leczenie 6,25 mg kaptoprilu rozpoczęto 6 godzin po zakończeniu zabiegu, a 30 minut po podaniu zgłosił trudności w połykaniu i ból gardła; dźwięki płuc były normalne i nie miał trudności z oddychaniem. Continue reading „Izolowany obrzek naczynioruchowy”

Rozpuszczalny receptor Urokinaza i przewlekła choroba nerek czesc 4

Charakterystyka demograficzna i kliniczna kohorty z biocząstkami układu krwionośnego na tle migdałowatym. Charakterystykę kliniczną i kliniczną całkowitej kohorty i kohorty zdekotomizowanej zgodnie z medianowym poziomem suPAR (3040 pg na mililitr [zakres międzykwartylowy, 2373 do 4019]) podano w tabeli 1. Podwyższony poziom suPAR w osoczu na początku badania był niezależnie związany z płcią żeńską, historią palenia tytoniu, nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą, białkomoczem, hiperlipidemią, przebytym zawałem mięśnia sercowego, wysokoczułymi poziomami CRP i eGFR (Tabela S1 w dodatkowym dodatku ). Zależność poziomów eGFR, białkomoczu i suPAR na poziomie wyjściowym
Niższy eGFR na początku był niezależnie związany z rosnącym wiekiem, płcią męską, rasą czarną, wyższym wskaźnikiem masy ciała, historią palenia tytoniu, nadciśnieniem tętniczym, białkomoczem, niestosowaniem inhibitorów układu renina-angiotensyna i podwyższonymi poziomami suPAR (Tabela S1 i Ryc. S2 w dodatkowym dodatku). Korelacja pomiędzy poziomami suPAR i eGFR zmieniała się w zależności od wyjściowego eGFR (p <0,001 dla interakcji) i była słaba wśród uczestników z eGFR wynoszącym co najmniej 90 ml na minutę na 1,73 m2 (r = -0,07, p = 0,04) ( Rys. S2C i S2D w dodatkowym dodatku). Continue reading „Rozpuszczalny receptor Urokinaza i przewlekła choroba nerek czesc 4”

Adaptacyjna wentylacja serwomechaniczna w centralnym bezdechu podczas skurczowej niewydolności serca cd

Zastosowano ustawienia domyślne (wydechowe ciśnienie dodatnie w drogach oddechowych, 5 cm wody, minimalne wsparcie ciśnieniowe, 3 cm wody i maksymalne wsparcie ciśnieniowe, 10 cm wody). Ciśnienie wydechowe dodatnie w drogach oddechowych zwiększono ręcznie, aby kontrolować obturacyjny bezdech senny, a maksymalne wsparcie ciśnienia zwiększono, aby kontrolować centralny bezdech senny. Do rozpoczęcia adaptacyjnej servo-wentylacji zalecono maskę pełnotwarzową. Pacjentom zalecano stosowanie urządzenia do adaptacyjnej serwo wentylacji przez co najmniej 5 godzin na dobę, 7 dni w tygodniu. Przystąpienie do terapii zdefiniowano jako stosowanie adaptacyjnej serwo-wentylacji średnio przez co najmniej 3 godziny na dobę. Celem było zmniejszenie AHI do mniej niż 10 zdarzeń na godzinę w ciągu 14 dni od rozpoczęcia adaptacyjnej servo-wentylacji.
Kontynuacja
Wizyty w klinice odbyły się na początku badania, po 2 tygodniach, po 3 i 12 miesiącach, a następnie co 12 miesięcy do końca badania. Continue reading „Adaptacyjna wentylacja serwomechaniczna w centralnym bezdechu podczas skurczowej niewydolności serca cd”

Kierowanie na mutanta BRAF w nawrotowej lub opornej na leczenie białaczce włochatokomórkowej czesc 4

Wszyscy pacjenci zostali poddani badaniu dermatologicznemu w punkcie wyjściowym, po miesiącu leczenia wemurafenibem, a następnie co 3 miesiące, aż do co najmniej roku po odstawieniu leku. W dwóch próbach ocena całkowitej odpowiedzi wymagała ustąpienia dowolnych cytopenii (zgodnie z kryteriami kwalifikowalności w każdym z dwóch badań), braku dowodów na obecność włochatych komórek we krwi obwodowej oraz w próbkach z biopsji szpiku kostnego oceniano za pomocą plam nieimmunologicznych i braku splenomegalii. Ocena częściowej odpowiedzi wymagała ustąpienia cytopenii, zmniejszenia splenomegii o co najmniej 50% i zmniejszenia o co najmniej 50% nacieku białaczkowego zarówno w szpiku kostnym, jak i krwi obwodowej. W dwóch próbach nawrót po całkowitej lub częściowej odpowiedzi był definiowany jako ponowne pojawienie się cytopenii przez co najmniej dwie kolejne okazje (z których pierwszą uznano za datę nawrotu).
Analizy farmakodynamiczne
Zmiany cech morfologicznych komórek białaczki podczas ekspozycji na wemurafenib i fosforylację ERK szpiku kostnego pod koniec leczenia (ocenianego przez dwóch badaczy w sposób zaślepiony) zostały ocenione jak opisano wcześniej.14,16 Obciążenie chorobą białaczki oceniano za pomocą seryjnej analizy cytometrycznej komórek jednojądrzastych krwi obwodowej (PBMC) lub komórek jednojądrzastych szpiku kostnego. 23 DNA z PBMC zastosowano do ilościowego oznaczenia obciążenia allelu BRAF V600E przy użyciu cyfrowego testu PCR z kropelkami. Rozpuszczalny receptor alfa interleukiny 2 (IL2RA) i receptor II typu II mierzono w surowicy.24 Przeprowadzono ukierunkowaną analizę genomu w PBMC, jak opisano wcześniej.25 Dalsze szczegóły znajdują się w sekcji Metody w dodatkowym dodatku. Continue reading „Kierowanie na mutanta BRAF w nawrotowej lub opornej na leczenie białaczce włochatokomórkowej czesc 4”

Kierowanie na mutanta BRAF w nawrotowej lub opornej na leczenie białaczce włochatokomórkowej ad 12

U około połowy pacjentów, których można było ocenić we włoskim badaniu, komórki te wykazywały trwałą ekspresję fosforylowanego ERK pomimo przedłużonej ciągłej ekspozycji na wemurafenib, co wydaje się korelować z większym obciążeniem resztkową białaczką i krótszym czasem przeżycia bez progresji. To odkrycie sugeruje, że u przynajmniej niektórych pacjentów komórki białaczkowe opracowują alternatywne mechanizmy reaktywowania MEK i ERK w celu ominięcia blokady BRAF. Badania in vitro przeprowadzone przez grupę włoską sugerują, że mikrośrodowisko szpiku kostnego może przeciwstawiać się defosforylacji i apoptozie wywołanej wemurafenibem16. Zaproponowano38, że gdy komórki owłosione przechodzą przez bogatą w witronektynę maskę śledzionową, otrzymują one sygnały proapoptotyczne, w których pośredniczy witronektyna, są stransdukowane przez aktywację kinazy p38 i Jun-N terminalnej (JNK), ale są przezwyciężane przez współistniejące sygnały antyapoptotyczne z konstytutywnej aktywacji MEK i ERK. Stwierdziliśmy, że wcześniejsza splenektomia wydaje się być związana z krótszym czasem odpowiedzi. W związku z tym brak recyrkulacji owłosionej komórki przez śledzionę, prowadzący do ciągłego naprowadzania do ochronnego mikrośrodowiska szpiku kostnego, może sprzyjać utrzymywaniu się fosforylacji ERK w komórkach białaczkowych pod koniec leczenia – cecha, która jest prawdopodobnie powiązana z krótszy czas odpowiedzi. Ponadto, dwie aktywujące mutacje KRAS rozwinęły się u jednego pacjenta w amerykańskim badaniu, u którego wystąpił nawrót, który prawdopodobnie przyczynił się do progresji choroby podczas ponownego leczenia wemurafenibem. Continue reading „Kierowanie na mutanta BRAF w nawrotowej lub opornej na leczenie białaczce włochatokomórkowej ad 12”