Kierowanie na mutanta BRAF w nawrotowej lub opornej na leczenie białaczce włochatokomórkowej cd

W przeciwnym razie Roche nie miał żadnej roli w badaniu. Zaplanowana rejestracja 28 pacjentów została zakończona w ciągu 11 miesięcy (20 maja 2012 r., Do 23 kwietnia 2013 r.) W ośmiu ośrodkach. Pacjenci otrzymywali wemurafenib doustny w dawce 960 mg dwa razy na dobę przez co najmniej 8 tygodni, a jeśli nie uzyskali pełnej odpowiedzi, przez maksymalnie 16 tygodni (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Pierwszych 3 pacjentów otrzymywało wemurafenib przez 20 tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym była szybkość pełnej odpowiedzi. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały czas do odpowiedzi, przeżycie bez nawrotów i bezpieczeństwo. Ocenialiśmy także ogólny wskaźnik odpowiedzi, czas przeżycia bez progresji choroby, czas przeżycia wolny od leczenia (tj. Od ostatniej dawki wemurafenibu do rozpoczęcia dalszego leczenia przeciwbiałaczkowego) i biomarkery farmakodynamiczne. Amerykańskie badanie kliniczne to ciągłe, wieloośrodkowe badanie fazy drugiej, opracowane przez drugiego i ostatnich autorów. Rola Roche a jest taka sama jak we włoskim procesie. Pacjenci byli zapisywani kolejno od stycznia 2013 r. Do lutego 2015 r. W sześciu ośrodkach. Pacjenci otrzymywali wemurafenib doustnie w dawce 960 mg dwa razy na dobę, w sposób ciągły przez 12 tygodni. Pacjenci z chorobą resztkową (ocenianą za pomocą morfologicznych lub immunohistochemicznych testów na CD20, PAX5, DBA44 i fosfatazę alkaliczną oporną na winian) mogli otrzymywać wemurafenib przez okres do 12 dodatkowych tygodni. Pierwszorzędowym punktem końcowym był ogólny wskaźnik odpowiedzi po 12 tygodniach leczenia wemurafenibem. Drugorzędowymi punktami końcowymi były przeżycie całkowite, czas przeżycia bez progresji, czas do wystąpienia nawrotu i wyniki farmakodynamiczne.
W dwóch badaniach leczenie wemurafenibem było dozwolone w momencie nawrotu choroby, który został zdefiniowany jako liczba krwi obwodowej, która była wystarczająco niska, aby spełnić odpowiednie początkowe kryteria kwalifikowalności. Ponowne leczenie było dozwolone przez okres do 12 tygodni (w badaniu włoskim) lub do progresji choroby lub wystąpienia niedopuszczalnego poziomu efektów toksycznych (w amerykańskim badaniu).
Oceny badań
Zdarzenia niepożądane zostały ocenione zgodnie z ogólnymi kryteriami terminologii dla zdarzeń niepożądanych National Cancer Institute, wersja 4.03. Nowotworowe zmiany skórne usunięto chirurgicznie, ale ich obecność nie wymagała modyfikacji dawek.
We włoskim badaniu, oceny odpowiedzi (liczba krwinek, wielkość śledziony, biopsja szpiku kostnego i aspiracja) były przeprowadzane co miesiąc podczas leczenia, łącznie z badaniem dermatologicznym, i co 3 miesiące podczas obserwacji (z wyjątkiem oceny szpiku kostnego, która była wykonywana co 6 miesięcy). Próbki szpiku kostnego i krwi obwodowej oceniano centralnie w Instytucie Hematologii Uniwersytetu w Perugii. Obliczenia wskaźnika owłosionej komórki (procent komórek krwiotwórczych pomnożonych przez procent komórek białaczkowych, ocenianych na podstawie immunomodowania komórek CD20 i podzielonych przez 10 000) w próbce z biopsji szpiku kostnego opisano poprzednio.
W badaniu przeprowadzonym w USA, oceny szpiku kostnego wykonano po i 3 miesiącach leczenia wemurafenibem i po zakończeniu leczenia. W przypadku pacjentów, u których stwierdzono rejestrację śledziony, wykonano tomografię komputerową jamy brzusznej w punkcie wyjściowym i po 3 miesiącach
[patrz też: najrzadsze choroby genetyczne, zespół heerfordta, ginekolog po angielsku ]

Powiązane tematy z artykułem: ginekolog po angielsku najrzadsze choroby genetyczne zespół heerfordta