Długoterminowa kontrola HIV przez transplantację komórek macierzystych CCR5 Delta32 / Delta32

Zakażenie ludzkim wirusem niedoboru odporności typu (HIV-1) wymaga obecności receptora CD4 i receptora chemokiny, głównie receptora 5 chemokiny (CCR5). Homozygotyczność pod względem delecji 32 pz w allelu CCR5 zapewnia odporność na przechwytywanie HIV-1. Przeszczepiliśmy komórki macierzyste od dawcy, który był homozygotyczny pod względem delta32 CCR5 u pacjenta z ostrą białaczką szpikową i zakażeniem HIV-1. Pacjent pozostał bez wirusowego odbicia 20 miesięcy po przeszczepieniu i przerwaniu leczenia przeciwretrowirusowego. Wynik ten pokazuje kluczową rolę, jaką odgrywa CCR5 w utrzymywaniu zakażenia HIV-1.
Wprowadzenie
HIV-1 wchodzi do komórek gospodarza przez wiązanie się z receptorem CD4, a następnie oddziaływanie z CCR5 lub receptorem chemokiny CXC (CXCR4). Homozygotyczność delecji 32 pz (delta32 / delta32) w allelu CCR5 powoduje, że produkt genu CCR5 jest nieaktywny iw konsekwencji daje wysoką oporność na zakażenie HIV-1.
Allogeneiczny przeszczep komórek macierzystych od dobranego HLA dawcy jest wykonalną opcją dla pacjentów z nowotworami hematologicznymi, ale nie został ustalony jako opcja terapeutyczna dla pacjentów, którzy są również zakażeni HIV.2 Przeżycie pacjentów z zakażeniem HIV uległo znacznej poprawie. od czasu wprowadzenia wysoce aktywnej terapii przeciwretrowirusowej (HAART), 3 iw konsekwencji udany allogeniczny przeszczep komórek macierzystych z trwającym HAART został przeprowadzony w 2000 roku.
W niniejszym raporcie opisujemy wynik alogenicznego przeszczepu komórek macierzystych u pacjenta z zakażeniem HIV i ostrą białaczką szpikową, przy użyciu przeszczepu od dobranego HLA, niespokrewnionego dawcy, który przeszukiwano pod kątem homozygotyczności pod kątem delta32 delta CCR5.
Opis przypadku
40-letni biały człowiek z nowo zdiagnozowaną ostrą białaczką szpikową (podtyp FAB M4, z prawidłowymi cechami cytogenetycznymi) przedstawił naszemu szpitalowi. Zakażenie HIV-1 zdiagnozowano ponad 10 lat wcześniej, a pacjent był leczony HAART (600 mg efawirenzu, 200 mg emtrycytabiny i 300 mg tenofowiru na dobę) przez ostatnie 4 lata, podczas których nie wystąpiły żadne choroby związane z zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS). W momencie zdiagnozowania ostrej białaczki szpikowej liczba limfocytów T CD4 pacjenta wynosiła 415 na milimetr sześcienny, a RNA HIV-1 nie był wykrywalny (etap A2 zgodnie z klasyfikacją przez Centers for Disease Control and Prevention). Początkowe leczenie ostrej białaczki szpikowej składało się z dwóch kursów chemioterapii indukcyjnej i jednego cyklu chemioterapii konsolidacyjnej. Podczas pierwszego kursu indukcyjnego wystąpiły ciężkie toksyczne efekty wątrobowe i wystąpiła niewydolność nerek. W konsekwencji HAART przerwano, co doprowadziło do wirusowego odbicia (6,9 x 106 kopii RNA HIV-1 na mililitr). Terapię wznowiono natychmiast, zanim osiągnięto wirusowy stan równowagi, a 3 miesiące później RNA HIV-1 był niewykrywalny.
Siedem miesięcy po prezentacji wystąpiła nawrotowa ostra białaczka szpikowa, a pacjent przeszedł allogeniczny przeszczep komórek macierzystych za pomocą komórek macierzystych krwi obwodowej CD34 + od identycznego względem HLA-donora, który przeszedł badania przesiewowe pod kątem homozygotyczności pod względem allelu delta32 CCR5. Pacjent podał świadomą zgodę na tę procedurę, a protokół został zatwierdzony przez komisję odwoławczą instytucji
[patrz też: wedkarstwo allegro, kolejka skierowań do sanatorium, dentysta dąbrowa górnicza ]

Powiązane tematy z artykułem: dentysta dąbrowa górnicza kolejka skierowań do sanatorium wedkarstwo allegro