Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka ad 5

Po odwrotnej transkrypcji, amplifikacji PCR i sekwencjonowaniu, keratynocytowy K10 komplementarny DNA z niezaszczepionej skóry wykazywał jedynie wzór typu dzikiego – to znaczy ATG (Met) w kodonie 150 u mężczyzny z naskórkiem (u pacjenta A-1) i CGC (Arg) w kodonie 156 u kobiety ze znamionami naskórka (pacjent B-1) (Figura 4). Podobnie, zamplifikowane fragmenty DNA K10 z niezaszczepionych keratynocytów wykazały wzór dzikiego typu miejsc restrykcyjnych-endonukleazowych. To odkrycie potwierdziło brak heterozygotycznej mutacji K10 znalezionej w DNA od potomstwa z hiperkeratozą epidermolityczną (Figura 5A i Figura 5B). W przeciwieństwie do tego komplementarny DNA keratynocytów ze skóry zmian skórnych od Pacjenta A-1 miał mutację T-to-C w nukleotydzie 449 K10 (Figura 4A). Geny cDNA keratynocytu pochodzące ze zmian skórnych od pacjenta B-1 miały mutację C-to-T w nukleotydu 466 K10 (figura 4B). Continue reading „Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka ad 5”

Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka czesc 4

Uzupełniany przez PCR komplementarny DNA z kontrolnych keratynocytów wykazywał tylko ATG (Met) w kodonie 150 i CGC (Arg) w kodonie 156. Wszystkie te mutacje znajdowały się w konserwatywnym końcu aminowym segmentu pręta K10. Jedna z tych mutacji, mutacja Met-to-Thr w reszcie aminokwasowej 150, była w tej samej metioninie, która została zastąpiona przez argininę u innego pacjenta z hiperkeratozą nadtwardówkową23. Inną mutację K10, substytucję Cys lub His dla Arg, stwierdzono u co najmniej 12 niespokrewnionych osób z hiperkeratozą nadczynnościową15,16,18,20-23. Wcześniejsze analizy około 200 alleli K10 typu dzikiego wykazały, że mutacje w miejscach Met i Arg nie są odmianami polimorficznymi15,23. Continue reading „Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka czesc 4”

Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka cd

Nu oznacza jądro. Panel B pokazuje skórę niejonową, która jest nieodróżnialna od skóry normalnej. W panelu C większe powiększenie komórek nadpasożytniczych ze skóry zmian skórnych wykazuje agregaty keratynowe otaczające jądra i zbrylanie keratyny. W panelu D znakowanie immunologiczne z przeciwciałami anty-K1 wykazuje obfitość cząsteczek złota nad kępkami nieprawidłowych włókien złożonych z heterodimerów K1 i K10 w komórce nadpasowej ze skóry zmian skórnych. (Plamy octanu uranu i ołowiu cytrynianowego.). Continue reading „Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka cd”

Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka ad

Analiza DNA genomowego krwi od babki z tej rodziny wykazała, że ta mutacja była niedostatecznie reprezentowana. Późniejsza kliniczna i histopatologiczna ocena tego pacjenta wykazała rozległe zmiany naskórkowe. Na podstawie tych wyników stwierdziliśmy, że naskórkowa hiperkeratyczna forma naskórka naskórka wynika z postjgotycznej mutacji K1 lub K10 w komórce, która ma stać się naskórkowym keratynocytem. Metody
Charakterystyka kliniczna pacjentów
Kliniczne cechy trzech rodzin zostały opisane gdzie indziej12,15. Rodzina A obejmowała mężczyznę ze znamionami naskórkowymi według linii Blaschko (pacjent A-1) (ryc. Continue reading „Mozaika genetyczna i kliniczna w rodzaju naskórkowego noworodka ad”